آیا داوری نیاز به مجوز فعالیت دارد ؟

۱- در هیچ یک از قوانین موضوعی  انجام داوری منوط به اخذ پروانه نشده است.

۲- طبق مواد ۴۶۶،۴۶۹،۴۷۰قانون آئین دادرسی مدنی ، همه اشخاص اگر دارای اهلیت باشند و از قضات و کارمندان دادگاه ها نباشند یا از حقوق احتماعی محروم نباشند، حق داوری دارند.
تنها استثنای قانونی این موضوع مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران است. البته این مرکز نیز اقدام به صدور مجوز داوری نمی کند. بلکه صرفاً برای پرونده هایی که طرفین، رسیدگی به آن اختلاف را به مرکز داوری اتاق بازرگانی ارجاع داده اند، لیستی از داوران صاحب نام در نظر گرفته است تا داور از بین آن لیست نصب شود.

۳- ممکن است موسسه ای برای کسب منافع مالی از فارغ التحصیلان حقوق اقدام به برگزاری آزمون داوری، آموزش داوری ،  مصاحبه علمی و عقیدتی نماید و حتی برای موجه جلوه دادن اقدامات خود، این امور را در شکل و شمایلی اداری و سازمانی انجام دهد و با انعقاد قرارداد با یک مرکز آموزشی، چند ساعتی کلاس آموزشی در یکی از مراکز دانشگاهی برگزار کند و درنهایت به دانش آموختگان دوره، پروانه ای تحت عنوان پروانه داوری بدهد اما این پروانه هیچ گونه ارزش قانونی ندارد. زیرا انتخاب شما به عنوان داور از دو شیوه کلی تبعیت می کند:

ممکن است طرفین دعوایی با توجه به شناختی که از شما و توانایی ها و صداقت و امانتتان دارند، شما را به عنوان داور مرضی الطرفین خود انتخاب کنند. این انتخاب منوط به شهرت شما و درنتیجه شناخته شدن شما از سوی طرفین است و هیچ نیازی به پروانه داوری ندارد. معمولاً بزرگ خانواده، تاجری خوشنام، یک متخصص صاحب فن یا وکیلی کارآزموده با توافق طرفین به داوری برگزیده می شود.

دومین روش ارجاع پرونده به شما به عنوان داور، آن است که طرفین در قراردادی شرط داوری درج کرده باشد و در خصوص نصب داور به توافق نرسند و درنتیجه برای نصب داور به دادگاه مراجعه کنند. باید توجه داشت که محاکم در چنین مواردی داور را حسب مورد از بین اساتید و نویسندگان صاحب نام، قضات بازنشسته، وکلای باتجربه یا کارشناسان رسمی مورد وثوق انتخاب می کند. نه برگه ای تحت عنوان پروانه داوری که حاصل یک آزمون سهل و چند ساعت کلاس نه چندان جدی است، به شخصی صلاحیت داوری و رسیدگی به اختلافات مردم را می دهد و نه قضات به چنین برگه هایی توجه می کنند. قضات بازنشسته و وکلای باتجربه ای که به عنوان داور انتخاب می شوند نیز به دنبال پدیده ای به نام پروانه داوری نیستند چون نیک می دانند که نه برای داوری به پروانه نیاز دارند و نه پروانه داوری به آنها صلاحیت داوری می دهد.

۴-هدف از تأسیس اتحادیه سراسری موسسات حقوقی و سازمانهای داوری ایران فقط و فقط ، سازماندهی واعتبار بخشیدن به امر داوری است ، خواسته های به حق موسسات حقوقی و داوران عزیز در قالب یک اتحادیه منسجم پیگیری خواهد شد ، این اتحادیه همانند اتحادیه وکلا وکارشناسان دادگستری ایران ، مستقل خواهد بود  و تمامی اجزاء اداری و انتظامی در آن ایجاد خواهد شد ، قبل از تأسیس اتحادیه ، بایست عضو گیری گردد .صدور گواهی عضویت هم در این مرحله منع قانونی ندارد .